... و تو به هيچ نمي خنديدي
نه به آن راز عجيب
نه به آن ماهي پير
نه به آن سرو چموش
نه به آن چلچله كه مي خنيديد با خنده باد
نه به آن تكه زمين كه مي رفت از ياد،
نه به من خنديدي
نه به آن روز قشنگ
نه به آن لحظه كه من از وحشت مرگ به تو مي خنديدم
و تو به هيچ نمي خنديدي
و همين بود كه مرا می خنداند
و همين بود كه شد خاطره بودن تو
كه تو نخنديدی و من از ته دل خنديدم ..............
***
و تو رفتي و من هنوز همانجا هستم
همانجا كه دستم به جرم چيدن سيب تنها ماند
تو رفتي من هنوز هم می خندم
كه چه كودكانه به آمدنت دل بستم................ .